Logowanie

Rejestracja

Poprzez założenie konta Użytkownika w serwisie e-prawnik.pl wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu wykonania zobowiązań przez Legalsupport sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, przy ul. Gabrieli Zapolskiej 36, kod poczt. 30-126, zarejestrowaną w Sądzie Rejonowym dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie, NIP 676-21-64-973, kapitał zakładowy 133.000,00 zł, zgodnie z ustawą z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
Równocześnie akceptuję regulamin serwisu e-Prawnik.pl

Bezpłatny dostęp tylko dla zarejestrowanych

masz już konto?

  • Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych i akceptuję Regulamin serwisu e-Prawnik.pl (więcej)

  • Wyrażam zgodę na otrzymywanie od Legalsupport sp. z o.o. informacji handlowej (więcej)


Jakie są prawa człowieka?

www.sxc.hu
(fot. www.sxc.hu)
Strona 1 z 2

Czym zajmuje się Rada Europy?

Rada Europy powstała w 1949 roku. Jest to międzyrządowa organizacja, która stawia sobie za cel: 

  • osiągnięcie większej jedności między państwami członkowskimi,
  • ochronę i upowszechnianie praw człowieka, pluralizmu demokratycznego i rządów prawa,
  • pogłębianie świadomości społeczeństw europejskich oraz tworzenie warunków sprzyjających ugruntowaniu europejskiej tożsamości kulturowej i różnorodności,
  • poszukiwanie rozwiązań dla problemów, przed którymi stają społeczeństwa europejskie (ksenofobia, nietolerancja, zanieczyszczenie środowiska, klonowanie ludzi, AIDS, narkomania, przestępczość zorganizowana itp.),
  • działanie na rzecz umacniania demokratycznej stabilności w Europie przez wspieranie reform politycznych, legislacyjnych i konstytucyjnych.

Rada Europy liczy 46 państwa członkowskie, w których zamieszkuje łącznie około 800 mln Europejczyków. W Radzie reprezentowane są poszczególne rządy i parlamenty oraz władze lokalne i regionalne. Organem decyzyjnym Rady Europy jest Komitet Ministerstw, w którego skład wchodzą ministrowie spraw zagranicznych państw członkowskich (lub ich stali przedstawiciele, rezydujący w Strasburgu). Organem opiniodawczym jest zaś Zgromadzenie Parlamentarne, którego członków mianują parlamenty poszczególnych państw. Kongres Władz Lokalnych i Regionalnych Europy to ciało doradcze, w którym reprezentowane są regionalne i lokalne organy władzy. Kongres utrzymuje stałe kontakty z ponad 400 organizacjami pozarządowymi mającymi status konsultacyjny.  

Jak określono prawa człowieka? 

“Prawa człowieka to prawa Twoje i moje” - to jedno z haseł upowszechniających ideę praw człowieka.

Podstawowe prawa człowieka - poszanowanie życia i godności każdej istoty ludzkiej - obowiązują w większości dominujących religii i prądów filozoficznych na świecie. Walka o prawa człowieka miała różny przebieg w różnych krajach.

Dla przykładu, na Węgrzech wielokrotnie wybuchały powstania chłopów pańszczyźnianych (1514/1710). Ich kulminacją był rok 1848, w którym zniesiono pańszczyznę i wprowadzono wolność prasy. Sięgając jeszcze bardziej wstecz, już w 1215 roku w Anglii w Wielkiej Karcie Swobód podpisanej przez tamtejszych baronów i króla Jana Bez Ziemi wprowadzono konstytucyjne ograniczenia władzy despotycznego monarchy. W nowszej historii można znaleźć w całej Europie wiele przykładów ruchów, których uczestnicy walczyli o wolność i prawa człowieka.

Prawa te zostały zapisane w dokumentach międzynarodowych, uzgodnionych przez państwa, wyznaczających i potwierdzających standardy ochrony praw człowieka. Najbardziej znanym z nich jest Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1948 roku - określone w niej zasady nadal mają wielki wpływ na to, co dzieje się na świecie. Mimo iż Deklaracja ta formalnie nie ma mocy obowiązującej, jednak została usankcjonowana przez międzynarodowe zwyczaje i praktykę, a zawarte w niej zasady zostały włączone do konstytucji wielu państw; są też często przywoływane przy rozpatrywaniu spraw sądowych.

Czerpiąc inspirację z Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Rada Europy opracowała Konwencję Ochrony Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, którą przedstawiła do podpisania swoim wówczas 14 państwom członkowskim w 1950 roku. Konwencja miała istotne znaczenie z trzech powodów:

  • każde państwo będące jej sygnatariuszem ("Wysoka Układająca się Strona") gwarantowało wszystkim ludziom tak określone prawa i wolności,
  • był to pierwszy traktat międzynarodowy dotyczący praw człowieka, przewidujący określone procedury służące ich ochronie,
  • parlamenty i organy władzy sądowniczej uzyskały dzięki niej trwały punkt odniesienia w kwestiach praw człowieka, do którego mogły odwoływać się przy ustanawaniu i interpretowaniu prawa. Ta ostatnia kwestia zyskała szczególne znaczenie w ostatnich latach, kiedy nowopowstałe kraje demokratyczne Europy Środkowej i Wschodniej dołączyły do grona państw członkowskich Rady Europy.

Konwencja ta to traktat międzynarodowy, którego sygnatariuszem może być każde państwo członkowskie Rady Europy. Unia Europejska też może przystąpić do tej Konwencji.

Podpisanie jakiegokolwiek traktatu międzynarodowego to wyraz zaufania ze strony głowy państwa (lub jej przedstawiciela) do zawartych w nim treści. Żeby traktat stał się dla danego państwa wiążący, musi być ratyfikowany - zwykle oznacza to wyrażenie zgody przez parlament krajowy na jego podpisanie, a następnie podjęcie działań umożliwiających wprowadzenie go w życie zgodnie z obowiązującą w tym państwie procedurą. Aby zyskać moc obowiązującą, Konwencja musiała być podpisana i ratyfikowana przez co najmniej 10 państw. Od 1950 roku tekst Konwencji był kilkakrotnie nowelizowany i uzupełniany - do chwili obecnej przyjęto łącznie 14 protokołów dodatkowych, uwzględniających zmieniające się okoliczności i potrzeby. Zanim protokół dodatkowy wejdzie w życie, musi być także podpisany i ratyfikowany przez określoną liczbę państw. Konwencja jest dokumentem prawnie wiążącym państwa i związku z tym napisana została językiem prawnym.

Europejska Konwencja Praw Człowieka, oficjalna nazwa Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, to jeden z trzech, obok amerykańskiego i afrykańskiego, regionalnych systemów ochrony praw człowieka zatwierdzony przez Radę Europy 1950 w Rzymie, weszła w życie 1953 (przez Polskę ratyfikowana w 1992).
Obowiązujący tekst Konwencji zawiera zmiany wprowadzone na mocy Protokołu nr 11 oraz Protokołu nr 14 (CETS nr 194), który wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2010 r.

Czym są prawa człowieka? 

Praw człowieka nie można nabyć, uzyskać, oddać czy odziedziczyć. Są bowiem “niezbywalne”, czyli nikt nikomu nie ma prawa ich odebrać pod żadnym pozorem. Są one nieodłącznymi prawami wszystkich ludzi niezależnie od ich rasy, koloru skóry, płci, języka, religii, przekonań politycznych lub innych, narodowości, pochodzenia społecznego, stanu majątkowego, miejsca urodzenia czy statusu określonego w inny sposób.

Prawa człowieka mają szczególne znaczenie w relacji państwo-jednostka. Umożliwiają one kontrolę i normowanie sposobu sprawowania władzy przez państwo w stosunku do obywateli, przyznawanie swobód obywatelskich, a także zobowiązanie państwa do zaspokajania podstawowych potrzeb osób podlegających jego jurysdykcji.

Prawa człowieka to część systemu prawnego każdego państwa, a zadaniem organów państwa (policji, sądów i in.) jest stać na straży prawa. Mimo iż odpowiedzialność za respektowanie praw człowieka spoczywa na rządach państw, wiele organizacji pozarządowych działa w Europie i wielu krajach na całym świecie na rzecz upowszechniania, rozwoju i ochrony praw człowieka. Sami musimy przestrzegać praw człowieka na każdym kroku. Prawa idą bowiem w parze z obowiązkami. Ochrona i upowszechnianie praw człowieka to obowiązek nas wszystkich. Dla przykładu, prawo do życia nakłada na nas obowiązek poszanowania życia innych ludzi.

Przykład:

  • Sekretarka mająca dostęp do danych osobowych musi zagwarantować przestrzeganie prawa do prywatności. "Bramkarz" przed wejściem do dyskoteki powinien traktować jednakowo wszystkich, którzy chcą dostać się do środka. Naukowcy zajmujący się inżynierią genetyczną ponoszą odpowiedzialność za korzystane z wyników ich badań. Satyrykom nie wolno rozpowszechniać dowcipów zawierających treści rasistowskie.

Jakie mamy prawa człowieka?

Postanowienia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i jej Protokołów gwarantują m.in.:

  • prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa osobistego,

  • prawo do rzetelnego procesu sądowego w sprawach cywilnych i karnych,

  • prawo do głosowania i kandydowania w wyborach,

  • wolność myśli, sumienia i wyznania,

  • wolność wyrażania opinii (w tym również wolność mediów),

  • prawo do posiadania własności lub korzystania z niej bez przeszkód,

  • wolność zgromadzeń i stowarzyszania się,

oraz wprowadzają zakaz:

  • tortur i traktowania lub karania kogokolwiek w sposób nieludzki lub poniżający,

  • stosowania kary śmierci,

  • niewolnictwa oraz pracy przymusowej,

  • dyskryminacji w korzystaniu z praw i wolności zagwarantowanych w Konwencji,

  • wydalania z kraju obywateli danego państwa lub zakazywania im wstępu na terytorium tego państwa,

  • wydalania z kraju grup cudzoziemców.

Preambuła Europejskiej Konwencji Praw Człowieka zobowiązuje rządy państw członkowskich Rady Europy do działania na rzecz pokoju na świecie oraz osiągnięcia większej jedności członków Rady opartej na ochronie i rozwoju praw człowieka i podstawowych wolności. Podpisując Konwencję jej sygnatariusze zdecydowani są do podjęcia pierwszych kroków w celu zbiorowego zagwarantowania niektórych praw wymienionych w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.

Również art. 1 konwencji określa obowiązek przestrzegania praw człowieka. Państwa muszą więc zagwarantować wszystkim prawa wymienione w Konwencji. Żadne z postanowień Konwencji nie może być przy tym interpretowane jako przyzwolenie na ograniczenie praw i wolności w niej wymienionych. Większość praw wymienionych w Konwencji może być ograniczona na mocy przepisów mających zastosowanie do wszystkich obywateli. Ograniczenia takie mogą być wprowadzone tylko wtedy, jeżeli są konieczne. Rządy mają np. prawo do ograniczania działalności publicznej cudzoziemców, nawet jeśli byłoby to sprzeczne z postanowieniami artykułów 10 (wolność wyrażania opinii), 11 (wolność zgromadzeń i stowarzyszania się) lub 14 Konwencji (zakaz dyskryminacji). Ponadto artykuł 15 Konwencji przewiduje uchylenie stosowania Konwencji w stanie niebezpieczeństwa publicznego. W przypadku wojny lub innego niebezpieczeństwa publicznego, rządy państw mogą więc uchylić zobowiązanie do przestrzegania praw przysługujących każdemu zgodnie z niniejszą Konwencją, jest to jednak dopuszczalne tylko wtedy, kiedy sytuacja bezwzględnie tego wymaga. W żadnych okolicznościach rządy nie mają prawa poddawać nikogo torturom lub zabijać kogokolwiek.

Na żądanie Sekretarza Generalnego Rady Europy rząd państwa, który jest sygnatariuszem Konwencji, musi wyjaśnić, w jaki sposób prawo wewnętrzne tego państwa zapewnia ochronę praw zagwarantowanych w Konwencji.

Poniżej zostały omówione ważniejsze z praw człowieka zagwarantowanych w Konwencji oraz Protokołach do niej.

Prawo do życia

Prawo każdego człowieka do życia musi być w każdym państwie członkowskim chronione przez ustawę. Nikt nie może być umyślnie pozbawiony życia, wyjąwszy przypadki wykonania wyroku sądowego, skazującego za przestępstwo, za które ustawa przewiduje taką karę.

Pozbawienie życia nie będzie uznane jednak za sprzeczne z artykułem 1 Konwencji, jeżeli nastąpi w wyniku bezwzględnie koniecznego użycia siły:

  • w obronie jakiejkolwiek osoby przed bezprawną przemocą;

  • w celu wykonania zgodnego z prawem zatrzymania lub uniemożliwienia ucieczki osobie pozbawionej wolności zgodnie z prawem;

  • w działaniach podjętych zgodnie z prawem w celu stłumienia zamieszek lub powstania.

Protokół nr 6 do Konwencji przewiduje natomiast zniesienie kary śmierci. Państwa, które go podpisały, muszą zagwarantować, że nikt nie może być skazany na karę śmierci przez władze państwowe, ani nie może nastąpić jej wykonanie (chyba że w warunkach przewidzianych w tym Protokole).

 

Zakaz tortur

Zgodnie z Konwencją, nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu. Niktomu nie wolno zatem zadawać bólu ani poddawać go torturom. Nawet w areszcie godność człowieka musi być uszanowana.

 

Zakaz niewolnictwa i pracy przymusowej

Jak stanowi Konencja, nikt nie może być trzymany w niewoli lub w poddaństwie. Nikt też nie może być zmuszony do świadczenia pracy przymusowej lub obowiązkowej. Nie dotyczy to jednak:

  • żadnej pracy, jakiej wymaga się zwykle w ramach wykonywania kary pozbawienia wolności orzeczonej zgodnie z postanowieniami artykułu 5 niniejszej konwencji lub w okresie warunkowego zwolnienia;

  • żadnej służby o charakterze wojskowym bądź służby wymaganej zamiast obowiązkowej służby wojskowej w tych krajach, które uznają odmowę służby wojskowej ze względu na przekonania;

  • żadnych świadczeń wymaganych w stanach nadzwyczajnych lub klęsk zagrażających życiu lub dobru społeczeństwa;

  • żadnej pracy ani świadczeń stanowiących część zwykłych obowiązków obywatelskich.

Nikomu więc nie wolno traktować Cię jak niewolnika i narzucać Ci pracy przymusowej.

 

Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego

Każdy ma prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego. Nikt nie może być pozbawiony wolności, z wyjątkiem następujących przypadków i w trybie ustalonym przez prawo:

  • zgodnego z prawem pozbawienia wolności w wyniku skazania przez właściwy sąd;

  • zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania w przypadku niepodporządkowania się wydanemu zgodnie z prawem orzeczeniu sądu lub w celu zapewnienia wykonania określonego w ustawie obowiązku;

  • zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania w celu postawienia przed właściwym organem, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zagrożonego karą, lub, jeśli jest to konieczne, w celu zapobieżenia popełnieniu takiego czynu lub uniemożliwienia ucieczki po jego dokonaniu;

  • pozbawienia nieletniego wolności na podstawie zgodnego z prawem orzeczenia w celu ustanowienia nadzoru wychowawczego lub zgodnego z prawem pozbawienia nieletniego wolności w celu postawienia go przed właściwym organem;

  • zgodnego z prawem pozbawienia wolności osoby w celu zapobieżenia szerzeniu przez nią choroby zakaźnej, osoby umysłowo chorej, alkoholika, narkomana lub włóczęgi;

  • zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania osoby, w celu zapobieżenia jej nielegalnemu wkroczeniu na terytorium państwa, lub osoby, przeciwko której toczy się postępowanie o wydalenie lub ekstradycję.

<>

 

Komentarze: Jakie są prawa człowieka?

  • Eliza 2011-02-02 23:13:24

    Pytanie

    Czy policja może być bezkarna?


Dodaj komentarz

Administratorem danych osobowych jest Legalsupport sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie przy ul. Gabrieli Zapolskiej 36. Podane przez Użytkownika dane osobowe będą przetwarzane w celu realizacji umowy i w zakresie niezbędnym do świadczenia usług oraz w celach statystycznych. Podanie danych osobowych przez użytkownika jest dobrowolne. Użytkownik ma prawo dostępu do ich treści oraz poprawy.

Pomoc prawna online

Zaufało nam już:
  • 0
  • 3
  • 0
  • 3
  • 1
  • 1
  • 2
  • osób

Opinie naszych klientów

  • Andrzej

    ocena usługi:

  • Agnieszka

    ocena usługi:

  • Anna

    ocena usługi:

    Bezbłędnie funkcjonująca i jasno zorganizowana strona internetowa. Honorarium przystępne dla każdego. Solidna i godna najwyższego polecenia Firma. Z serdecznym podziękowaniem za szybko i klarownie udzielone porady oraz wyrazami uznania dla pracy Zespołu Prawników.
  • Katarzyna

    ocena usługi:

    Szybka i jasna odpowiedz.Dziękuję i zdecydowanie POLECAM
  • Ewelina

    ocena usługi:

    Szybko i rzeczowo.Polecam!
  • Andrzej

    ocena usługi:

    Wszystko przebiegło pomyślnie, polecam - szybciej i wygodniej niż umawianie się z prawnikiem.
  • barbara

    ocena usługi:

    dziękuję za szybką odpowiedź, jasne wytłumaczenie sprawy i wskazanie dalszych możliwości postępowania.Dziękuję. Polecam Państwa firmę. Barbara
  • Justyna

    ocena usługi:

  • Mariusz

    ocena usługi:

    Szybko i rzeczowo. Polecam!!!
  • Mariusz

    ocena usługi:

    Szybko i rzeczowo. Polecam!!!
  • Zbigniew

    ocena usługi:

    Rzeczowo ,konkretnie na temat zdecydowanie polecam
  • Eva

    ocena usługi:

    Super polecam
  • Bronisław

    ocena usługi:

    opinia satysfakcjonująca i merytoryczna
  • Agnieszka

    ocena usługi:

    POLECAM!!! Wszystkim którzy mają problemową sprawę i nie wiedzą jak się do niej zabrać lub po której stronie sporu jest prawo. W moim przypadku, w szybkim terminie i rozsądnej cenie otrzymałam wyczerpującą poradę, w której znalazłam wszystko czego potrzebowałam. Dodatkowo poradzono mi co powinnam zrobić i co mówi o moim przypadku kodeks. Dziękuję zespołowi e-prawnik.pl za nakreślenie jasno mojej sprawy. Polecam wszystkim a same na pewno skorzystam z usług serwisu w przyszłości.
  • Grzegorz

    ocena usługi:

    Miło sprawnie fachowo Dziękuje :)
  • JERZY

    ocena usługi:

    Jestem zadowolony z odpowiedzi Dziekuje
  • Stanisław

    ocena usługi:

    Opinia spełniła moje oczekiwania. Usługa e-prawników godna polecenia. Szybko, tanio, wyczerpująco.




Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.

Zapytaj prawnika – skontaktujemy się z Tobą w ciągu godziny!

* pola wymagane