Ustawa prawo wekslowe

 1) nazwę „weksel” w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono;
 2) polecenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej;
 3) nazwisko osoby, która ma zapłacić (trasata);
 4) oznaczenie terminu płatności;
 5) oznaczenie miejsca płatności;
 6) nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana;
 7) oznaczenie daty i miejsca wystawienia wekslu;
 8) podpis wystawcy wekslu. 

Art. 2. Nie będzie uważany za weksel trasowany dokument, któremu brak jednej z cech, wskazanych w artykule poprzedzającym, wyjąwszy przypadki, określone w ustępach następujących.
Weksel bez oznaczenia terminu płatności uważa się za płatny za okazaniem.
W braku osobnego oznaczenia, miejsce, wymienione obok nazwiska trasata, uważa się za miejsce płatności, a także za miejsce zamieszkania trasata.
Weksel, w którym nie oznaczono miejsca wystawienia, uważa się za wystawiony w miejscu, podanym obok nazwiska wystawcy.

Art. 3. Weksel może być wystawiony na własne zlecenie wystawcy.
Trasatem może być sam wystawca.
Weksel może być wystawiony na rachunek osoby trzeciej.

Art. 4. Weksel może być płatny w miejscu zamieszkania osoby trzeciej, bądź w miejscowości, w której trasat ma miejsce zamieszkania, bądź w innej miejscowości.

Art. 5.  W wekslu, płatnym za okazaniem lub w pewien czas po okazaniu, może wystawca zastrzec oprocentowanie sumy wekslowej. W każdym innym wekslu zastrzeżenie takie uważa się za nienapisane.
Stopa odsetek powinna być określona w wekslu, w braku jej określenia zastrzeżenie oprocentowania uważa się za nienapisane.
Odsetki biegną od daty wystawienia wekslu, jeżeli nie wskazano innej daty.