Zasady funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania środków pieniężnych

Gwarancja wynikająca z obowiązkowego systemu gwarantowania środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych zachodzi między deponentem a Bankowym Funduszem Gwarancyjnym. Czyli stronami stosunku gwarancji nie jest bank, który upadł i deponent, lecz - bezpośrednio - deponent i Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

Natomiast przedmiotem gwarancji jest wierzytelność pieniężna deponenta w stosunku do banku, w górnej wysokości określonej w ustawie. Oznacza to, że w razie spełnienia się warunku gwarancji (tj. w razie ogłoszenia upadłości banku), deponent ma gwarancję wypłaty środków zgromadzonych na rachunkach bankowych w upadłym banku, do określonej wysokości.

Ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym precyzyjnie określa maksymalną kwotę, która może być wypłacona deponentowi przez Fundusz w razie spełnienia się warunków gwarancji. Środki pieniężne o równowartości w złotych 1000 EUR, BFG zwraca w 100 proc., natomiast od 1 stycznia 2003 r. środki zgromadzone na rachunkach bankowych w wysokości równowartości w złotych 22 500 EUR (obecnie ok. 100 000 złotych) - w 90 proc.

W celu ustalenia wierzytelności deponentów w stosunku do Funduszu, za podstawę obliczenia przyjmuje się średni kurs z dnia spełnienia warunków gwarancji (ogłoszenia upadłości banku) ogłaszany przez NBP.