Czynność dokonana z pokrzywdzeniem wierzyciela

Odpowiedź:

Co do zasady jedynym możliwym wybiegiem chroniącym dany przedmiot od egzekucji jest przeniesienie własności tego przedmiotu na osobę trzecią. Należy jednak wziąć pod uwagę, iż jeżeli przeniesienie własności byłoby uczynione dla pozoru (jak Pan to nazywa - fikcyjnie), to czynność taka byłaby nieważna z uwagi na art. 83 par. 1 kodeksu cywilnego. Jeżeli nawet czynność ta nie byłaby uczyniona dla pozoru, każdy z wierzycieli mógłby żądać uznania tej czynności za bezskutecznej w stosunku do niego, jeżeli czynność ta dokonana byłaby z pokrzywdzeniem wierzycieli i jeżeli dłużnik działałby ze świadomością ich pokrzywdzenia a osoba trzecia, która uzyskała w wyniku dokonanej przez dłużnika czynności prawnej korzyść majątkową, wiedziała o tym, że dłużnik działa ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się o tym dowiedzieć (art. 527 par. 1 k.c.). Kodeks ustanawia w tym przypadku pewne domniemania stanowiąc, że czynność prawna jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. Kolejnym domniemaniem ustanowionym przez kodeks cywilny w analizowanym przypadku jest to, iż jeżeli wskutek dokonania czynności prawnej dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli korzyść majątkową uzyskała osoba będąca w bliskim stosunku z dłużnikiem, domniemywa się, że osoba ta wiedziała iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Podobne domniemanie zachodzi w przypadku, gdy korzyść majątkową uzyskał przedsiębiorca pozostający z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych.