Przejęcie długu przedsiębiorcy

Odpowiedź:

Stosownie do treści art. 519 kodeksu cywilnego, osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu). Przejęcie długu może przy tym nastąpić:

1. przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika; oświadczenie dłużnika może być złożone którejkolwiek ze stron,

2. przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela; oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna.

Zgodnie z opisaną sytuacją może Pan przejąć zobowiązania cywilnoprawne żony, jest Pan bowiem w zakresie prawa cywilnego osobą trzecią (macie Państwo wyłączoną ustawową wspólność majątkową). Może to nastąpić, jak wyżej wskazano, albo odwrotnie: przez umowę między poszczególnymi wierzycielami a Panem, za zgodą żony albo przez umowę między Panem a żoną, za zgodą poszczególnych wierzycieli. Wynika z tego więc, że dla skuteczności przejęcia długów żony winien Pan uzyskać zgodę wierzycieli. Każda ze stron, które zawarły umowę o przejęcie długu, może wyznaczyć osobie, której zgoda jest potrzebna do skuteczności przejęcia, odpowiedni termin do wyrażenia zgody; bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu jest jednoznaczny z odmówieniem zgody. Jeżeli skuteczność umowy o przejęcie długu zależy od zgody wierzyciela (wariant numer 2), a wierzyciel zgody odmówił, strona, która według umowy miała przejąć dług, jest odpowiedzialna względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia.

Warto pamiętać, że w myśl art. 522 kodeksu cywilnego, umowa o przejęcie długu powinna być pod nieważnością zawarta na piśmie. To samo dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu.