Czynność krzywdząca wierzycieli

Odpowiedź:

Art. 527 par. 1 stanowi, że gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia (np. córka) uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć.

Czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. Pamiętać należy, że jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli.

Przedmiotem uznania za bezskuteczne, a nie nieważne mogą być tylko czynności prawne (wszystkie). Istnieje orzeczenie Sądu, które stanowi, że skarga pauliańska nie jest wyłączona w razie zabezpieczenia wierzytelności, w szczególności w razie obciążenia nieruchomości hipoteką, jeżeli hipoteka nie zabezpiecza wierzytelności powoda w całości.

Jeżeli jest wystarczający majątek lub inaczej mówiąc, jeśli wartość nieruchomości zabezpieczonej hipoteką jest wystarczająca na zaspokojenie się wierzyciela posiadającego taką hipotekę, to czynności dłużnika nie mogą być traktowane jako dokonane z pokrzywdzeniem.

Czynność jest dokonana z pokrzywdzeniem, gdy dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. W sytuacji dostatecznej wartości nieruchomości, na której ustanowiono hipotekę nie dochodzi do niewypłacalności dłużnika.

Umowny dział spadku natomiast nie może być traktowany jako czynność mająca na celu pokrzywdzenie wierzyciela. Bowiem nie dochodzi podczas działu do wyzbycia się majątku.