Nieważność postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.)

PYTANIE: Wyrok SN z dnia 20 sierpnia 2001 r. I PKN 586/00 stwierdził że: Występowanie w sprawie w charakterze pełnomocnika osoby, która nim nie może być, oznacza brak należytego umocowania pełnomocnika, a tym samym zawsze prowadzi do nieważności postępowania (art. 379 pkt 2 KPC). Podobnie Uchwała składu (7) sędziów z dnia 8 lipca 2008 r., III CZP 154/07 - Występowanie w charakterze pełnomocnika procesowego osoby, która nie może być pełnomocnikiem, oznacza brak należytego umocowania powodujący nieważność postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.). Przy tym oczywiście KPC art. 87 o czym wspomina uzasadnienie SN i zapewniam, że SN ustawę o adwokaturze również wziął pod uwagę. To jeżeli dojdzie do takiej sytuacji, że aplikant adwokacki dostanie upoważnienie do reprezentowania strony od adwokata, który tą stronę reprezentuje, a co się z tym wiąże wtedy obowiązek w opłacie skarbowej nie powstaje, to czy ma to jakiś związek z tym, że w takim przypadku nieważność postępowania nie zachodzi?

FRAGMENT ODPOWIEDZI: Podstawą do udzielenia aplikantowi adwokackiemu upoważnienia do zastępowania adwokata w trakcie postępowania jest art. 77 prawa o adwokaturze (Dz. U. 2009 r., Nr 146 poz. 1188). Brzmienie tego przepisu (...)