Przedawnienie należności telekomunikacyjnych

Pytanie: Z jakim terminem przedawniają się roszczenia operatora telefonii stacjonarnej z tytułu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych świadczonych na rzecz firmy? Czy ma tu zastosowanie okres 2 lat (przedawnienie roszczeń z tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa) czy 3 lat (ogólnie)? Jak do tego należy odnosić wyrok SN w sprawie przedawnienia się roszczenia głównego i odsetek?

Odpowiedź:

Świdaczenie usług telekomunikacyjnych przez operatora następuje na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a nie na podstawie umowy sprzedaży, dlatego nie mogą w tej sytuacji być stosowane przepisy dotyczące przedawnienia roszczeń wynikających z umowy sprzedaży. Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 17 listopada 1999 r. (III CKN 450/98) stwierdził, że do umowy o wykonywanie usług telekomunikacyjnych przez operatora telewizji kablowej (co można prawdopodobnie również odnieść do operatora telefonicznego) mają odpowiednie zastosowanie przepisy o zleceniu (art. 750 ustawy Kodeks cywilny). Sąd Najwyższy uznał, że jako cywilnoprawna, umowa o świadczenie usług da się zakwalifikować do grupy umów, do których - z mocy art. 750 kc - mają odpowiednio zastosowanie przepisy o zleceniu. Z odpowiedniego zastosowania przepisów o zleceniu może wynikać odpowiednie stosowanie przepisów o przedawnieniu roszczeń z tytułu umowy zlecenia, uregulowanych w art. 751 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym roszczenie o wynagrodzenie za spełnione czynności (wykonane usługi) przysługujące osobom, które w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju przedawnia się z upływem lat dwóch. Sąd Najwyższy nie wypowiedział się jednak do tej pory na temat odpowiedniego stosowania przepisów o przedawnieniu wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia (umowy o świadczenie usług) do umowy o świadczenie usług przez operatorów telefonicznych, dlatego jednoznaczne rozstrzygnięcie tej kwestii jest sporne. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego, wyrażonym m.in. w orzeczeniu z dnia 5 kwietnia 1991 r. (III CZP 20/91), roszczenie o odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego staje się wymagalne osobno w każdym dniu opóźnienia i w związku z tym przedawnia się osobno za każdy dzień opóźnienia.