Przerwanie biegu przedawnienia

Art. 192 kodeksu postępowania cywilnego stanowi zaś, że z chwilą doręczenia pozwu nie można w toku sprawy wszcząć pomiędzy tymi samymi stronami nowego postępowania o to samo roszczenie pozwany może wytoczyć przeciw powodowi powództwo wzajemne oraz zbycie w toku sprawy rzeczy lub prawa, objętych sporem, nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy; nabywca może jednak wejść na miejsce zbywcy za zezwoleniem strony przeciwnej.

Przepisy te nie stanowią w żaden sposób o przerwaniu biegu przedawnienia. Kwestie te są regulowane przez kodeks cywilny. Art. 123 kodeksu cywilnego stanowi, że bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia oraz przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje.

Pozew wniesiony do Sądu jako czynność, przerywa przedawnienie tylko wtedy, gdy został wniesiony skutecznie, to znaczy przez osobę, której przysługuje czynna legitymacja prawnomaterialna oraz zdolność sądowa i procesowa (powód), a stroną przeciwną jest osoba mająca bierną legitymację (pozwany).

Ogólnie ujmując skuteczne wniesienie pozwu do Sądu przerywa bieg przedawnienia.