Przyjęcie przez sprzedawcę nienaruszonego towaru

Inaczej sprawa się przedstawia jeśli stroną stosunku jest konsument, tj. osoba fizyczna dokonująca zakupu niezwiązanego bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lu zawodową. W szczególności przedsiębiorca odpowiada względem konsumenta za niezgodność towaru z umową (nie ma tu znaczenia czy towar jest naruszony czy też nie). Z tego tytułu sprzedawca może być zobowiązany do doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Jeśli jednak naprawa lub wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów albo jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, ma on prawo domagać się stosownego obniżenia ceny albo odstąpić od umowy. Tym samym gdy kupujący odstępuje od umowy strony zwracają sobie to co świadczyły, tj. sprzedawca będzie zobowiązany do zwrotu wpłaconej ceny i do przyjęcia towaru z powrotem (bez względu na to czy jest to towar naruszony czy nie). Uprawnienia, o których mowa powyżej, przysługują kupującemu o ile w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności zawiadomi o tym sprzedawcę (przy czym w przypadku towarów żywnościowych termin ten wynosi 3 dnia od od dnia sprzedaży lub otrzymania towaru - w przypadku towaru sprzedawanego luzem, odmierzanego w miejscu zakupu lub dostarczanego do miejsca zamieszkania kupującego lub 3 dni od otwarcia opakowania). Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jedynie w przypadku jej stwierdzenia przed upływem 2 lat od wydania tego towaru kupującemu; termin ten biegnie na nowo w razie wymiany towaru. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest rzecz używana, strony mogą ten termin skrócić, jednakże nie poniżej jednego roku.