Darowizna od obcokrajowca dla Polaka

Strony przyszłej umowy darowizny mają miejsce zamieszkania w różnych państwach, dlatego należy rozstrzygnąć, prawo którego z państw znajdzie zastosowania (nadal nie wpływa to zasad związanych z przywozem pieniędzy do kraju). Jeżeli strony nie dokonają wyboru prawa, będzie się stosować prawo państwa, w którym umowa została zawarta. Dla umów jednostronnie zobowiązujących właściwe jest prawo zobowiązanego do świadczenia, w przypadku zatem darowizny - prawo właściwe dla darczyńcy. Według tego więc prawa (prawa istotnego świadczenia) następuje ocena, w którym państwie, została zawarta umowa darowizny. Jeżeli więc według prawa austriackiego umowa została zawarta w Austrii, stosuje się prawo tego kraju. Jeżeli według prawa austriackiego umowa została zawarta w Polsce stosuje się prawo polskie.

Forma czynności prawnej podlega prawu właściwemu dla tej czynności (np. prawu austriackiemu albo polskiemu). Wystarcza jednak zachowanie formy przewidzianej przez prawo państwa, w którym czynność zostaje dokonana. W prawie polskim oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednak umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.