Oszczędności w realizacji umowy rezultatu

Odpowiedź:

Zobowiązanie ze swej natury ma charakter inter partes tzn. jest stosunkiem prawnym obowiązującym tylko między zamawiającym a przyjmującym zamówienie. Stroną tego stosunku prawnego nie jest podwykonawca. Zamawiający na podstawie art. 639 kodeksu cywilnego jest zobowiązany do zapłaty przyjmującemu zamówienie, a nie ewentualnemu podwykonawcy, gdyż to z przyjmującym, a nie z podwykonawcą, zawarł umowę o dzieło. Gdyby przyjmujący zamówienie nie wykonał swojego zobowiązania z powodu niewykonania zobowiązania przez podwykonawcę, wówczas zamawiający mógłby dochodzić wynikających z tego faktu roszczeń tylko od przyjmującego zamówienie, a nie od osoby trzeciej, z którą nie łączy go żaden stosunek prawny. Oszczędnością w rozumieniu art. 639 kc nie jest różnica między wynagrodzeniem przyjmującego zamówienie a wynagrodzeniem podwykonawcy. Wynagrodzenie przyjmującego może być pomniejszone o to, co przyjmujący zamówienie istotnie zaoszczędził (np. nie zakupując reszty materiałów, czy rezygnując z zatrudnienia pomocników) lub o to, co w zaoszczędzonym czasie uzyskał (np. w wyniku zawarcia umowy o wykonanie innego dzieła). W zaistniałej sytuacji zamawiający nie musiałby zwracać oszczędności, gdyby wykazał, że podwykonawca nie wykonał całego swojego zobowiązania, a tym samym przyjmujący zamówienie nie jest zobowiązany do spłaty podwykonawcy całości zobowiązania.