Forma uznania długu

Odpowiedź:

Umowa pożyczki, której wartość przenosi pięćset złotych, powinna być stwierdzona pismem. Jest to forma przewidziana dla celów dowodowych. Niezastosowanie tej formy zatem nie skutkuje nieważności dokonanych czynności, tym bardziej, jeżeli posiada Pan uznanie długu przez pożyczkobiorcę. Uznanie może polegać na przyznaniu przez dłużnika roszczenia co do samej zasady albo co do wysokości. Może być ono dokonane w każdej formie. Jednak oczywiśćie najlepiej byłoby, aby było pisemne. Pisemne uznanie długu przez dłużnika można niekiedy uzyskać prowokując go do odpowiedzi na pismo wzywające do dobrowolnej zapłaty należności. Wymienienie w odpowiedzi przez dłużnika kwoty dochodzonego roszczenia z propozycjami np. odroczenia terminu zapłaty będzie stanowić dowód uznania przez niego roszczenia nadający się do wykorzystania w procesie prowadzonym w trybie nakazowym. Skutek więc jest taki, że dłużnik uznając dług przyznał, iż dług ten faktycznie istnieje i w jakiej wysokości, co z kolei jest korzystne dla wierzyciela, gdyż wydając nakaz zapłaty sąd orzeka, że pozwany ma w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zaspokoić roszczenie w całości wraz z kosztami albo wnieść w tym terminie zarzuty.