Przedawnienie roszczenia o odsetki

Pierwszą kwestią, jaką należy ustalić jest stwierdzenie, czy uznanie samego roszczenia głównego powoduje również przerwanie biegu przedawnienia odsetek. Z ostrożności procesowej należy przyjąć, że nie, gdyż roszczenie o odsetki odrywa się od roszczenia głównego i jako mające charakter roszczenia periodycznego rządzi się własnymi regułami w zakresie przedawnienia. Zatem, uznanie samego długu głównego nie powoduje automatycznie uznania (i przerwania biegu przedawnienia) odsetek. Jeżeli jednak uznanie długu dotyczyć będzie również odsetek to i bieg przedawnienia w stosunku do nich ulegnie przerwaniu.

Kwestia terminu przedawnienia odsetek z tytułu umowy sprzedaży należy do jednej z bardziej skomplikowanych kwestii w literaturze przedmiotu. W ostatniej uchwale Siedmiu Sędziów SN z dnia z dnia 26 stycznia 2005 r., sygn. akt III CZP 42/2004 czytamy: ustanowiony w art. 118 kc (trzyletni) termin przedawnienia roszczeń o świadczenia okresowe stosuje się do roszczeń o odsetki za opóźnienie także wtedy, gdy roszczenie główne ulega przedawnieniu w terminie określonym w art. 554 kc. (czyli w terminie dwuletnim). Roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się jednak najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego.

Zatem, co do zasady, odsetki przedawniają się z upływem lat trzech. Jeżeli jednak roszczenie główne przedawnia się z upływem lat dwóch (czyli, przykładowo roszczenie sprzedawcy-przedsiębiorcy o zapłatę ceny) to i odsetki przedawnią się w dwuletnim terminie. Jeżeli roszczenie główne zostało uznane bez odsetek, bieg przedawnienia roszczenia głównego biegnie na nowo, a termin przedawnienia odsetek wynosi lat trzy. W końcu, gdy uznanie roszczenia dotyczyło roszczenia wraz z odsetkami, bieg terminu przedawnienia przerywa się w stosunku do obydwu roszczeń i biegnie na nowo w sposób opisany powyżej.