Przekazanie niespłaconej całkowicie rzeczy

Pytanie: Mam samochód, jeszcze nie całkowicie spłacony, który używam jako służbowy pracując w firmie. Czy mogę ten samochód przekazać tej firmie bezpłatnie z klauzulą, że firma przejmie w zamian wszystkie zobowiązania jakie miałem z tego tytułu, że samochodu jeszcze w całości nie spłaciłem. W jakiej formie prawnej powinno nastąpić to przekazanie?

Odpowiedź:

Oczywiście jest to dopuszczalne. Tylko że przekazanie tego samochodu nie nastąpi tak zupełnie bezpłatnie. Firma ma bowiem przejąć część zadłużenia z tytułu zakupu przez Pana tego samochodu. Może Pan sprzedaż samochód firmie - Pan przeniesie na nią własność samochodu (jeżeli własność ta Panu przysługuje), a firma w zamian za to zobowiąże się do przejęcia Pańskiego zobowiązania. W takiej sytuacji następuje zmiania dłużnika. Zmiana ta może nastąpić albo na podstawie umowy wierzyciela z osobą trzecią (przejemcą długu - w analizowanym przypadku - z firmą) za zgodą dłużnika, albo poprzez umowę pomiędzy osobą trzecią (przejemcą długu) a dłużnikiem za zgodą wierzyciela. Zgoda uprawnionej osoby ma tu bardzo istotne znaczenie, jednak skutki braku tej zgody zależy od podmiotu, który zgody odmówił. Jeżeli do przejęcia długu wymagana jest zgoda dłużnika, a dłużnik zgody odmówił, umowę uważa się za niezawartą. Jeżeli natomiast do przejęcia długu wymagana jest zgoda wierzyciela, a wierzyciel zgody odmówił, strona, która według umowy miała przejąć dług, odpowiedzialna jest względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od dłużnia żądał spełnienia zobowiązania. Innymi słowy, umowa o przejęcie długu zawarta pomiędzy dłużnikiem a przejemcą długu (w analizowanym przypadku pomiędzy Panem a firmą) jest zawsze skuteczna pomiędzy Wami. Oznacza to, że nawet jeżeli Pana wierzyciel nie wyraził zgody na zawarcie takiej umowy, będzie ona skuteczna pomiędzy Panem a firmą - tj. względem wierzyciela za zapłatę zobowiązania będzie odpowiedzialny Pan, lecz firma ma wówczas obowiązek uiścić to zobowiązanie za Pana. Może się Pa w takiej sytuacji dodatkowo powoływac na art. 392 k.c., któy stanowi, że jeżeli osoba trzecia zobowiązała się przez umowę z dłużnikiem zwolnić go od obowiązku świadczenia, jest ona odpowiedzialna względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia.