Sprzedaż ciagła

Pojęcie „sprzedaży ciągłej", o którym mowa w tym przepisie, było przedmiotem interpretacji organów podatkowych na gruncie podobnych poprzednio obowiązujących przepisów. Przyjmuje się mianowicie, iż w związku z brakiem w obowiązujących przepisach podatkowych definicji sprzedaży towarów o charakterze ciągłym, pojęcie "ciągłości" sprzedaży należy rozpatrywać zgodnie z zasadami prawa cywilnego, odnosząc je do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Zatem dla uznania świadczenia za "ciągłe" wystarcza, iż składa się ono z pewnych następujących po sobie aktów (czynności), o ile tworzą razem funkcjonalną całość, która ma to do siebie, że trwa w czasie, czas jest jej miernikiem i interes jednej strony jest zaspokojony właśnie dlatego, że odpowiednie zachowanie się drugiej strony ma charakter trwały (tak: decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 12 marca 2007 r., sygn. IS.II/2-443/268/06).

Sprzedaż o charakterze ciągłym obejmuje wynikające z zobowiązania o charakterze ciągłym - świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym zachowaniu strony zobowiązanej do świadczenia, które może dotyczyć także usług najmu, usług ochrony mienia, usług reklamowych. Charakter tego stosunku jest trwały i mogą z niego wypływać obowiązki ciągłe lub okresowe (tak: w piśmie Podkarpackiego Urzędu Skarbowego z 16 marca 2004 r., nr PUS.II/443/33/2004).