Konsekwencje zawarcia umowy sprzedaży - opinia prawna

Zawarcie umowy sprzedaży

Umowa sprzedaży jest umową nazwaną, uregulowaną w kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 535 k.c. w umowie tej sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Do elementów istotnych umowy sprzedaży (essentialia negotii) należy więc zobowiązanie do przeniesienie własności rzeczy oraz jej wydanie. Są to obowiązki sprzedawcy, którym odpowiadają obowiązki kupującego w postaci zobowiązania do odbioru rzeczy i zapłaty umówionej ceny. Chwila przejścia prawa własności na druga stronę umowy określona jest w art. 155 kodeksu cywilnego. Chwila ta uzależniona jest od rodzaju rzeczy – w przypadku rzeczy oznaczonych co do tożsamości, rzecz przechodzi na własności drugiej strony umowy z chwilą jej zawarcia. Do przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz rzeczy przyszłych, oprócz zawarcia odpowiedniej umowy konieczne jest także przeniesienie posiadania rzeczy. Rzeczy oznaczone co do tożsamości to rzeczy niepowtarzalne, o charakterystycznym, jedynym w swoim rodzaju wyglądzie, rozmiarach, właściwościach – np. wykonywany specjalnie na zamówienie mebel czy suknia. Natomiast rzeczami oznaczonymi co do gatunku są rzeczy powtarzalne, zastępowalne, jedne z wielu np. tona węgla czy monitor komputerowy.

Do skutecznego zawarcia umowy sprzedaży konieczne jest porozumienie pomiędzy sprzedawcą a kupującym, polegające na zaciągnięciu wobec siebie wymienionych powyżej zobowiązań. Porozumienie to wynikać może z umowy sporządzonej w formie pisemnej lub wynikać z sytuacji faktycznej, może być domniemywana z zachowań stron. Jeżeli więc w konkretnym stanie faktycznym strony zawarły porozumienie co do sprzedaży rzeczy lub porozumienie takie można domniemywać z zachowań stron, należy uznać, że doszło do zawarcia umowy sprzedaży. Odmienną kwestią jest ustalenie, czy umowa sprzedaży została wykonana należycie.