Czy dłuższy wyjazd zagraniczny zwalnia z obowiązku rozliczenia podatkowego w Polsce?

Rezydencja podatkowa na gruncie krajowych przepisów

Rezydentem podatkowym danego kraju jest osoba, która na podstawie przepisów tego państwa podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Każde państwo definiuje we własnych przepisach pojęcie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Przeważnie jest ono oparte na kryterium miejsca zamieszkania (siedziby). Jak wskazałam wyżej, na gruncie polskich przepisów jedynym kryterium rozstrzygania o rezydencji podatkowej osób fizycznych jest miejsce zamieszkania. Na gruncie stanu prawnego obowiązującego do końca 2006 r. przepisy podatkowe nie zawierały własnej definicji miejsca zamieszkania, dlatego taką definicję wykształciły praktyka i orzecznictwo w oparciu o art. 25 Kodeksu cywilnego (zgodnie z którym „miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu"). Z dniem 1 stycznia 2007 r. (mocą ustawy z 27 października 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw) w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych pojawiła się definicja miejsca zamieszkania - jako: