Koszty uzyskania przychodu od najmu domu

Pojęcie kosztów uzyskania przychodów zostało zdefiniowane w art. 22 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Kosztami uzyskania przychodu z najmu są więc wszelkie wydatki ponoszone przez wynajmującego w celu osiągnięcia przychodu oraz te, które ponosi on w związku z utrzymaniem określonego źródła przychodu, pod warunkiem jednakże, że nie zostały one wymienione w art. 23 ustawy. W przypadku środków trwałych - stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy - kosztami uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23 ustawy. Definicję środków trwałych zawiera art. 22a ust. 1 ustawy. W punkcie 1 tego przepisu wskazano, że amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m. in. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a ust. 1, zwane środkami trwałymi. Z powyższego zapisu wynika zatem, że środki trwałe kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania podlegają odpisom amortyzacyjnym, których - stosownie do art. 22f ust. 1 ustawy - dokonuje się od ich wartości początkowej. Za wartość początkową środków trwałych w razie nabycia w drodze kupna uważa się, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy - cenę ich nabycia. Definicję ceny nabycia zawiera natomiast art. 22g ust.