Nieoprocentowana pożyczka

Odpowiedź:

Organy podatkowe uznają, że podatnik, który otrzymał od innego podmiotu nieoprocentowaną pożyczkę uzyskał z tego tytułu nieodpłatne świadczenie (przychód), o którym mowa w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest przy tym istotny fakt, że pożyczkobiorca jest członkiem zarządu lub pracownikiem pożyczkodawcy. Wartość nieodpłatnego świadczenia ustala się na podstawie cen rynkowych stosowanych w dacie otrzymania świadczenia - według wysokości odsetek od pożyczki należnych w przypadku zaciągnięcia kredytu w tej wysokości na warunkach ogólnie obowiązujących w gospodarce rynkowej. Zatem przychodem są odsetki, które podatnik musiałby zapłacić, gdyby pożyczka była oprocentowana, a które zaoszczędził, gdyż pożyczka była nieoprocentowana.

Również orzecznictwo sądów administracyjnych stoi na stanowisku, że otrzymanie pożyczki bez obowiązku uiszczenia odsetek jest świadczeniem nieodpłatnym w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2004 r., FSK 776/04 - w stanie faktycznym tej sprawy akcjonariusz spółki-osoba fizyczna otrzymała od spółki nieoprocentowaną pożyczkę w wysokości blisko miliona złotych).

Na uznanie nieoprocentowanej pożyczki za nieodpłatne świadczenie nie ma żadnego znaczenia umowa pomiędzy stronami, czy fakt, że np. spółka-pożyczkodawca udziela nieoprocentowanych pożyczek wszystkim pracownikom - zgodnie bowiem z ugruntowanym poglądem doktryny i orzecznictwa umowy strony czynności nie mogą skutecznie modyfikować obowiązków podatkowych ciążących na nich z mocy prawa.

Polecamy także artykuły e-prawnika dotyczące podobnych zagadnień:

• Jak ustalić przychód pracownika ze świadczeń w naturze?
• Świadczenia nieodpłatne