Podstawa amortyzacji samochodu

Jeżeli natomiast nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia (art. 22g ust. 8 ustawy).

Obecnie organy podatkowe stoją na stanowisku, iż przekazując prywatne składniki majątku na cele prowadzonej działalności gospodarczej, mimo spadku ich wartości, przedsiębiorcy powinni ustalać jego wartość początkową wg ceny zakupu jeżeli jest ona znana. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 09.02.2009 r. nr IPPB1/415-1403/08-2/IF stwierdził, iż art. 22g ust. 8 ustawy stosuje się jedynie w sytuacji, gdy cena zakupu nie jest znana. Gdy natomiast cena zakupu jest znana, należy stosować generalną zasadę określoną w art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. ustalić wartość początkową środka trwałego nabytego w drodze kupna na podstawie ceny nabycia. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie także w interpretacjach z dnia 28.05.2008 r., nr IPPB1/415-390/08-3/JK, z dnia 15.04.2008 r., nr IPPB1/415-55/08-4/AJ, czy Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 25.07.2008 r., nr IBPB1/415-337/08/WRz (KAN-4053/04/08).

Należy przy tym zauważyć, iż zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000 EURO przeliczonej na złote według kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.