"Stary" towar handlowy a podatek dochodowy

Istnieje również możliwość fizycznej likwidacji aparatów. W tym celu należałoby sporządzić protokół likwidacji, w którym powinien znaleźć się szczegółowy opis zdarzenia. Likwidacja fizyczna powoduje także obowiązek korekty kosztów (tzn. należy zmniejszyć koszty w poz. 10 księgi o kwotę, która wcześniej została do nich zaliczona). Następnie należałoby rozważyć możliwość zaliczenia tej samej kwoty do kosztów w związku z likwidacją towarów handlowych. Koszty związane z likwidacją środków obrotowych nie zostały co prawda wymienione w katalogu negatywnym, określającym wydatki nieuznawane za koszty (art. 23 ustawy o PIT), co nie oznacza jednak, że zawsze mogą zostać uznane za koszt podatkowy. Kosztem takim byłaby niewątpliwie strata polegająca na kradzieży towaru czy innej utracie spowodowanej warunkami losowymi (w tym przypadku kwota wyksięgowana z poz. 10 zostałaby następnie uznana za koszt w poz. 14: „Pozostałe wydatki”). Wydaje się, że wiele w tej kwestii zależy od samego podatnika. Musi on bowiem wykazać, że likwidacja towarów handlowych była niezbędna z określonych względów (np. z powodu ewidentnej przestarzałości, utraty jakiegokolwiek zainteresowania na podobne towary, itp.). Oczywiście działanie podatnika może zostać zakwestionowane przez organy podatkowe. W praktyce organy podatkowe nie negują jedynie strat dotyczących zdarzeń niezależnych od podatnika (czyli, jak już wyżej wskazano, takich jak pożar, powódź, kradzież, itp.). Tymczasem zaliczenie do kosztów wartości zlikwidowanych towarów ze względu na brak możliwości sprzedaży oznaczałoby przerzucenie na państwo ryzyka związanego z działalnością gospodarczą podatnika.