Pytanie: W zeszłym roku z tytułu działalności gospodarczej zadeklarowany miałem podatek liniowy. Na ten rok zadeklarowałem zasady ogólne w związku z chęcią wykorzystania ulgi remontowej. W ubiegłym roku w związku z rozwodem sprzedaliśmy mieszkanie własnościowe na Śródmieściu, z którego oficjalnie się wymeldowałem (dzieląc się pieniędzmi pół na pół). Za swoją część (330.000) nabyłem w październiku 2004 r. mieszkanie hipoteczne w starej kamienicy na ul. Siennej (Mirów-Wola) za kwotę około 300.000 (z kosztami nabycia). Ze względu na koszty, jakie musiałbym ponieść na pełny remont zdecydowałem się pozostawić mieszkanie do sprzedania. Wykonałem więc w nim niezbędny ogólny remont (typu face-lifting) biorąc faktury/rachunki na ten adres. Nie jestem w tym mieszkaniu zameldowany. Czy aby odliczać ulgę remontową powinienem się choć na chwilę zameldować czy też meldunek nie ma znaczenia, a jedynie tytuł własności do lokalu? Który urząd skarbowy będzie właściwy dla rozliczenia?
Odpowiedź:
Przepisy regulujące ulgę remontową nie wymagają, aby podatnik korzystający z ulgi remontowej był zameldowany w remontowanym mieszkaniu. Wymagają jednak, aby wydatki poniesione były na „własne potrzeby mieszkaniowe”. W tym kontekście skorzystanie przez Pana z ulgi remontowej w związku z remontem, o którym mowa w pytaniu, jest co najmniej ryzykowne. Z treści pytania wynika bowiem, że przedmiotowy remont został dokonany jedynie po to, aby korzystniej sprzedać nabyte mieszkanie. Tym samym decydując się na skorzystanie z ulgi remontowej musi się Pan liczyć z możliwością sporu z urzędem skarbowym w kwestii, czy poniesione wydatki były wydatkami na „własne” potrzeby mieszkaniowe.
Jeśli chodzi o urząd skarbowy właściwy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych to jest nim zawsze urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania (nie zameldowania). Zasada taka wynika z art. 17 § 1 Ordynacji podatkowej. Miejscem zamieszkania jest, zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Przy ocenie miejsca zamieszkania należy brać pod uwagę okoliczności obiektywne, takie jak miejsce faktycznego osiedlenia się, miejsce ześrodkowania interesów rodzinnych, zawodowych, majątkowych oraz element subiektywny, tj. zamiar stałego pobytu. Z tym, że w przypadku elementu subiektywnego o zamiarze stałego pobytu nie świadczy jednak wola wewnętrzna podatnika, lecz wola dająca się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 1978 r., sygn. akt IV CR 242/78, publ. OSNC 1979, Nr 6, poz. 120).

Rezydencja podatkowa na gruncie krajowych przepisów Rezydentem podatkowym danego kraju jest osoba, która na podstawie (...)
Prowadzę działalność gospodarczą i jednocześnie mieszkam w mieszkaniu wynajmowanym, które nie jest zarejestrowane na cele prowadzenia (...)
Jesteśmy prawnikami specjalizującymi się w różnych dziedzinach prawa. Nasz Zespół tworzą aktywni zawodowo profesjonaliści, posiadający wieloletnie doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej szerokiemu gronu Klientów.
Newsletter
Sejm uchwalił ustawę zawierającą nową definicję Polskiej wódki. Ma to być (...) »
Prowadzę handel na straganach zabawkami (ryczałt 3% bez VAT). Chciałbym wprowadzić do swoich usług konkursy dla dzieci. Konkurs (...)...
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.