Ulga z tytułu zabiegów rehabilitacyjnych dziecka

Wydatki powyższe podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b wskazanej ustawy).

Jak stanowi art. 26 ust. 7c wskazanej ustawy wysokość wydatków ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie (z pewnymi wyjątkami). Wydatki objęte ulgą na rehabilitację koniecznie muszą być zatem udokumentowane - w przypadku, jeśli np. świadczący zabiegi rehabilitacyjne nie jest podatnikiem VAT (nie może wystawić faktury VAT), wykonanie zabiegu i poniesienie wydatku może być udokumentowane rachunkiem.

Podsumowując, jeśli podatnik poniósł wydatki na zabiegi rehabilitacyjne własnego dziecka, które posiada orzeczenie o niepełnosprawności, a ponadto zabiegi te nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych lub PFRON, lub ze środków NFZ i nie zwrócono ich podatnikowi w żadnej innej formie oraz poniesienie wydatku jest udokumentowane (np. rachunkiem), podatnikowi będzie przysługiwało prawo skorzystania z tzw. „ulgi rehabilitacyjnej”.