Kara a koszt podatkowy

Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Podobna do powyższej regulacja zawarta jest w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z treści powyższego przepisu wynika, że nie wszystkie kary umowne wynikające z niewykonania lub nienależytego wykonania umowy nie stanowią kosztu podatkowego, lecz tylko te kary, które wynikają z wad sprzedawanych towarów, wad wykonywanych robót i usług, kary za zwłokę w zamianie towaru wadliwego na niewadliwy lub kary za zwłokę w usunięciu wad wykonywanych robót i usług.

Należy jednak pamiętać, że kary umowne, aby mogły być uznane za koszty, muszą być ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Zazwyczaj tak nie jest. W niektórych przypadkach można argumentować, że uiszczenie kary umownej było konieczne do podtrzymania stosunków z kontrahentem, a więc było to działanie w celu zabezpieczenia źródła przychodów. Jeżeli tego rodzaju sytuacja zachodzi, to nie ma powodów, aby odmówić podatnikowi prawa zaliczenia tego wydatku w koszty uzyskania przychodów.