Paragon jako dokument kosztu podatkowego

W przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów tylko ściśle określone wydatki - zakup w jednostkach handlu detalicznego materiałów, środków czystości i bhp oraz materiałów biurowych, wydatki poniesione za granicą na zakup paliwa i olejów - mogą być dokumentowane paragonami. (§ 14 ust. 4 rozporządzenia). Niestety ustawa o rachunkowości nie dopuszcza dokumentowania żadnych kosztów paragonami.

Organy skarbowe odmawiają prawa zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków (innych niż wyżej wskazane) udokumentowanych paragonami podkreślając, iż rachunków (w tym faktur VAT) nie można zastępować paragonami, gdy istnieje prawna możliwość, a nawet wręcz obowiązek żądania wystawienia rachunku przez sprzedawców (pismo Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście z 30 września 2004 r., US36/1BP/423/ Inf.29/GA/2004) W szczególności stwierdzono, iż paragonem nie można udokumentować wydatku na zakup literatury podatkowej (interpretacja Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z 12 lipca 2005 r., II US. PB-I/415/15/A/05). Pogląd ten można odnieść również do prasy, w tym również innej niż podatkowej.

Podsumowując, mając na uwadze rygorystyczne podejście organów skarbowych podatnik prowadzący księgi rachunkowe nie powinien zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przykładowo na prasę czy materiały biurowe udokumentowanych paragonem fiskalnym zamiast fakturą VAT (lub innym rachunkiem).