Zaksięgowanie umorzenia pożyczki

Odpowiedź:

Zgodnie z art. 508 Kodeksu cywilnego, zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne.

Z przytoczonych przepisów wynika, że wierzyciel może zaliczyć umorzoną wierzytelność do kosztów uzyskania przychodów tylko wówczas, gdy jednocześnie spełnione zostaną następujące warunki:

• wierzytelność zaliczono uprzednio do przychodów należnych,

• umorzenie wierzytelności nastąpi za zgodą i wiedzą dłużnika, tj. wierzyciel będzie posiadać pisemne oświadczenie dłużnika, że zwolnienie z długu zostało przez niego przyjęte.

Pożyczek co do zasady nie zalicza się do przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy), tak więc umorzenie pożyczki nie będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

Zwolnienie zawarte w przywołanym przepisie jest zwolnieniem warunkowym. Obejmuje ono tylko tę część dochodów, która przeznaczona została na cele statutowe, jeżeli są one tożsame z celami wymienionymi w ustawie. Do skorzystania z tego zwolnienia podatnik musi spełnić łącznie dwa warunki: celem statutowym podmiotu musi być działalność wymieniona w tym przepisie oraz uzyskane dochody muszą być wydatkowane na cele tej preferowanej przez ustawodawcę działalności statutowej.

Z kolei w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ustawodawca sformułował warunek skorzystania z powyższego zwolnienia przedmiotowego, stanowiąc, iż zwolnienie to dotyczy „(.