Zasądzone należności kosztem uzyskania przychodów

Zgodnie z powyższą zasadą organy podatkowe na ogół przyjmują, że roszczenia o zapłatę - tak w przypadku roszczeń pracownika, jak i kontrahentów, z jakichś względów sporne pomiędzy stronami, jednak których zasadność i obowiązek zapłaty rozstrzygnął sąd spełniają ten warunek i są uznawane za koszty uzyskania przychodów (por. w przypadku roszczeń pracownika - Informacja Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia 3 stycznia 2005 r., PUS.I/423/121/2004, w przypadku kontrahentów - Informacja Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2004 r., BI/005-0993/03). Oczywiście są wyjątki od tej zasady ogólnej, przykładowo za koszty uzyskania przychodów nie zalicza się kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług (art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w wysokości określonej przez właściwego ministra oraz dodatkowej składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia warunków pracy (art. 16 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 23 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Niestety w przypadku strony pozwanej (dłużnika), która przegrała sprawę i w związku z tym musi ponieść koszty sądowe i koszty zastępstwa procesowego drugiej strony (wierzyciela), wydatki te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.