Opodatkowanie darowizny przeznaczonej na cele mieszkaniowe - opinia prawna

Niniejsza opinia prawna została sporządzona na podstawie następujących aktów prawnych:

• Ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. od spadków i darowizn (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r., Nr 142, poz. 1514 ze zmianami).

Z racji zawarcia umowy darowizny należy się liczyć z obowiązkiem podatkowym wynikającym z ustawy o podatku od spadków i darowizn. Podatek ten oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku (między rodzicami a dziećmi kwota ta wynosi 9637 zł), według skali określonej w powyższej ustawie. Zatem w przypadku, gdyby rodzice podarowali Pani siostrze kwotę, sumę pieniężną musiałaby Ona liczyć się z obowiązkiem podatkowym wynikającym z tej ustawy, gdyż przepisom tym podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1. spadku,

2. darowizny

3. zasiedzenia,

4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności,

5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w postaci powołania do spadku albo w postaci zapisu,

6. nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładcy na wypadek jego śmierci.

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych, czyli w tym wypadku na obdarowanym. Ustawa o podatku od spadków i darowizn wprowadza pewne minimum podatkowe, i tak:

opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1. 9637 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej,

2. 7276 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej,

3. 4902 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.