Korekta podatku naliczonego przy odliczaniu VAT na podstawie proporcji

Nie zawsze jest to jednak możliwe. W razie niemożności takiego wyodrębnienia podatnik może odliczyć podatek naliczony, który można proporcjonalnie przypisać czynnościom opodatkowanym. Proporcję taką ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności opodatkowanych w całkowitym obrocie podatnika na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Do obrotu, o którym mowa, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy, używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności. Do obrotu tego nie wlicza się również obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług pośrednictwa finansowego w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie. 

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu lub u których obrót ten w był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. Zasadę tę stosuje się również wtedy, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu z poprzedniego roku byłaby nie reprezentatywna.