Firma angielska a remont

Jeżeli nieruchomość znajduje się w Polsce, przede wszystkim w zakresie podatku od towarów i usług (VAT) należy wskazać, iż zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) w przypadku świadczenia usług związanych z nieruchomościami - miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości. Zatem, jeżeli remont nieruchomości jest wykonywany w Polsce, jest on opodatkowany VAT w Polsce. A więc zagraniczna firma powinna oprócz rejestracji działalności w Polsce, zarejestrować również dla celów VAT, gdyż świadcząc usługi remontowe w Polsce musi wystawiać polskie faktury VAT i rozliczać się z polskiego podatku VAT. Mając na uwadze ten przepis faktura londyńskiej firmy, która dokonałaby remontu nieruchomości w Polsce, o ile nie będzie to „polska” faktura VAT, nie będzie uznawana przez polskie organy podatkowe. Jeśli jednak w tym pryzpadku miejscem świadczenia usługi przez brytyjską firmę będzie Polska a usługobiorca (z Polski) będzie podmiotem zarejestrowanym na potrzeby VAT w Polsce, to naliczenie i odprowadzenie podatku VAT będzie obowiązkiem usługobiorcy.

Aby uniknąć podwójnego opodatkowania podatkiem dochodowym Polska zawarła z Wielką Brytanią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania (podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r., Dz. U. 2006 r., Nr 250, poz. 1840). Generalnie zyski przedsiębiorstw opodatkowane są wyłącznie w kraju siedziby, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność na terenie drugiego kraju poprzez zakład. Zakładem jest np. biuro, warsztat, fabryka, budowa trwająca dłużej niż 12 miesięcy.

Odnośnie dochodów z pracy najemnej pracowników brytyjskiej firmy wykonującej usługi w Polsce, należy wskazać, iż zgodnie z art. 14 ust. 2 owej polsko-brytyjskiej umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli: 

a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i 

b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i 

c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.