Podatki a faktura z USA

Odpowiedź:

Wskazane usługi obce będą kosztem uzyskania przychodu, o ile zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu.

Zasady dokumentowania wydatków poniesionych przez podatników prowadzących działalność opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych regulują przepisy rozporządzenia ministra finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 152, poz. 1475, ze zm.). Zgodnie z par. 12 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są również inne dowody księgowe, wymienione w par. 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:

1. wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

2. datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,

3. przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,

4. podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych - oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Wystawiony za pośrednictwem Internetu rachunek spełnia te wymogi. Elektroniczny rachunek do wydruku od kontrahenta zagranicznego spełnia warunki do uznania go za dowód księgowy w rozumieniu przepisów o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Dowód księgowy powinien być jednak sporządzony w języku polskim.

W przypadku prowadzenia ksiąg rachunkowych (jeżeli przychody netto spółki ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800 000 euro), zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o rachunkowości dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1. określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego,

2. określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej,

3. opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych,

4. datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu,

5. podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów,

6. stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.