Sprzedaż przez komis

Zaś działanie „w imieniu” oznacza, że podmiotem praw i obowiązków wynikających ze stosunku prawnego powstałego wskutek zawarcia umowy zleconej przez komitenta jest komisant, który dla osoby trzeciej jest stroną łączącego go z nią stosunku prawnego.

Oznacza to, że komisant po dokonaniu zleconych czynności we własnym imieniu jest zobowiązany przenieść na komitenta prawa lub korzyści majątkowe uzyskane od osoby trzeciej - wydanie uzyskanej ceny (tak: Informacja Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2004 r., BI/005-0818/04).

Zatem kontrahentem osoby wstawiającej towar do komisu (komitenta) jest osoba prowadząca komis (komisant), a nie osoba, która kupiła towar z komisu.

Również na gruncie podatkowym, przykładowo podatku od towarów i usług (VAT), komis to dwie odrębne dostawy towarów, jedna, której dokonuje komitent, dostarczając towar komisantowi, druga, której dokonuje komisant, dostarczając towar osobie trzeciej (nabywcy towaru wstawionego do komisu). Gdy komitentem jest przedsiębiorca i nie korzysta on ze zwolnienia z VAT, to z tytułu tej dostawy musi on rozliczyć VAT i wystawić fakturę. Komitent nalicza VAT dopiero z chwilą, gdy dostanie zapłatę za wydany komisantowi towar, ale nie później niż w ciągu 30 dni od dostawy tego towaru dokonanej przez komisanta. Komitent może więc rozliczyć się z fiskusem dopiero po rozliczeniu z komisantem, jednak gdyby komisant towar sprzedał, lecz pieniędzy nie przekazał, to komitent musi naliczyć VAT w ciągu 30 dni od sprzedaży towaru przez komisanta. Komitent oblicza VAT od kwoty należnej pomniejszonej o kwotę prowizji komisanta i o kwotę samego podatku (art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT).