VAT naliczony jako koszt podatkowy

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony w dwóch przypadkach:

• jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
• w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W sytuacji, gdy podatnikowi przysługiwało uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego, lecz uprawnienie to utracił na skutek nieprzestrzegania rygorów przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do zaliczenia tego podatku do kosztów uzyskania przychodów (tak: Informacja Urzędu Skarbowego w Przeworsku z dnia 6 lipca 2004 r., US.I/1-415/2/04). Powyższe stanowisko znajduje swoje odzwierciedlenie w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie ugruntowany jest pogląd, że w przypadku utraty przez podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jako konsekwencji nieprzestrzegania zasad wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, podatek naliczony nie stanowi kosztu uzyskania przychodu (wyrok NSA z dnia 23 lutego 2000 r. SA/Sz 1876/98, wyrok NSA z dnia 18 października 2002 r. I SA/Łd 190/2001 Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 2003/2 poz. 32, wyrok NSA z dnia 20 września 2000 r. SA/Sz 1622/99).

Polecamy również artykuł: Kiedy VAT może być kosztem?