Zasady ewidencji podatkowej wykonanych usług poza granicami kraju - opinia prawna

Porada prawna

Przepisy prawa podatkowego w zasadzie rozdzielają moment powstania przychodu od momentu wystawienia faktury. Terminy tych dwóch zdarzeń, w pewnych sytuacjach, mogą być odrębne. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za datę powstania przychodu z działalności gospodarczej uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym:

• wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub

• wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę - jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub z odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub

• otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia - w pozostałych przypadkach.

Analiza tegoż przepisu nakazuje przyjąć zasadę, iż datą powstania przychodu jest data wystawienia faktury, lecz nie później niż w ostatnim dniu miesiąca, w którym wykonanie usługi (w opisywanym przypadku) miało miejsce. Czyli brak wystawienia faktury w dacie wykonanie usługi nie skutkuje nie powstaniem przychodu, lecz niedopełnieniem obowiązków związanych z koniecznością zafakturowania wykonanych usług (brakiem wypełnienia innych obowiązków podatnika). Konsekwencją takiej normy prawnej, może być - w przypadku kontroli ze strony organów podatkowych - uznanie, że w dacie zakończenia usługi Państwa przedsiębiorstwo uzyskało przychód, pomimo braku wystawienia faktury.

Przyjmując, iż Państwa spółki nie łączyłaby z kontrahentem niemieckim żadna umowa, co do zasady przychód powstałby w dacie wykonania całej usługi, czyli w październiku 2004, a tym samym obowiązek wystawienia faktury na całość należnej kwoty wynagrodzenia. Natomiast - jeśli łącząca Państwa przedsiębiorstwo umowa z kontrahentem niemieckim - przewiduje częściowe odbiory wykonanej etapami usługi za wynagrodzeniem, wówczas przychód będzie powstawać każdorazowo w dacie zakończenia pewnego etapu, a tym samym koniecznością zafakturowania części należnego wynagrodzenia.