Jak przywrócić termin w postępowaniu podatkowym?

Termin to czas wyznaczony na dokonanie określonej czynności. Termin do wniesienia odwołania, zażalenia jest terminem ustawowym. Czynność dokonana po upływie ustawowego terminu jest nieważna i nie wywołuje skutków prawnych. Powyższe terminy (do wniesienia odwołania, zażalenia) mogą zostać przywrócone jedynie pod warunkiem wniesienia odpowiedniej prośby o przywrócenie terminu, o której będzie mowa niżej. 

Kiedy termin będzie przywrócony?

Gdy termin nie został dotrzymany, to w zasadzie przyjmuje się, że było to zawinione. Jeśli jednak podatnik wykaże brak swojej winy, to wtedy ma możliwość starania się o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania.  

W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Uprawdopodobnienie

Do przywrócenia terminu na podstawie omawianego art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej wymagane jest zatem jedynie uprawdopodobnienie, a nie udowodnienie braku winy strony w uchybieniu terminu.

Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, niedającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce.

Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych. Z tego względu zachowanie szczegółowych reguł dowodowych nie jest wymagane, ilekroć przepisy prawa przewidują uprawdopodobnienie.

Ustawodawca celowo w tym zakresie dopuszcza środek dowodowy mniej pewny, aby ułatwić zainteresowanemu przedstawienie swych racji. W praktyce często jednak oczekiwania organów podatkowych są zbyt wygórowane, gdyż oczekują przedstawienia konkretnych dowodów (zaświadczeń, zeznań świadków). Jest to wówczas przekroczenie wymogów ustawowych, bo uprawdopodobnienie oparte na dokumentach czy zeznaniach (oświadczeniach) świadków to już udowodnienie.