Nadpłata w VAT

PYTANIE: W dwóch niezależnych firmach, podlegających pod inne urzędy skarbowe wystąpiła konieczność dokonania korekt deklaracji VAT-7 powodujących zmniejszenie zobowiązania wobec urzędu skarbowego. Do deklaracji została dołączona wyłącznie dyspozycja dotycząca nadpłat, która kazała zaliczyć owe nadpłaty na poczet zobowiązania podatkowego z tytułu VAT za kolejne miesiące. Jeden urząd zażądał złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, drugi natomiast przysłał postanowienie, że zalicza ową nadpłatę na poczet zobowiązania za korygowany miesiąc, czyli nie zaakceptował dyspozycji. Wniosek o stwierdzenie nadpłaty włącznie z ponowną dyspozycją został wysłany do obydwu urzędów. Ten, który był inicjatorem pisma sugerującego złożenie wniosku, zakończył postępowanie, drugi natomiast w kontakcie telefonicznym zasugerował cofnięcie wniosku o stwierdzenie nadpłaty uzasadniając w takim przypadku kontrolę podatkową. Reasumując, jeden urząd zakończył postępowanie po otrzymaniu wniosku o stwierdzenie nadpłaty, drugi natomiast po jego wycofaniu. Czy w przypadku korekty deklaracji VAT-7 powodującej obniżenie zobowiązania podatkowego, w związku z którą powstaje nadpłata, którą podatnik chce zaliczyć na poczet przyszłych lub bieżących zobowiązań podatkowych (podatnik nie żąda zwrotu nadpłaconej kwoty na rachunek bankowy), istnieje obowiązek złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, czy może wystarczy sama dyspozycja? Czy zawsze, kiedy sporządzamy deklarację podatkową powodującą obniżenie jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego, składamy wniosek o stwierdzenie nadpłaty, niezależnie od formy jest rozdysponowania? Czytając przepisy Ordynacji wydaje się, że składamy zawsze, jeżeli składamy zeznanie podatkowe korygujące (deklarację) wykazujące mniejsze zobowiązanie w stosunku do zeznania pierwotnego.

FRAGMENT ODPOWIEDZI: Zgodnie z art. 73 § 1 pkt 6) Ordynacji podatkowej, nadpłata powstaje z dniem złożenia korekty deklaracji w podatku od towarów i usług obniżającej wysokość zobowiązania podatkowego, w związku (...)