Opłata uzdrowiskowa od przebywających w uzdrowiskach

(fot. Money.pl/Anna Kraszkiewicz)

Od kogo pobierana jest opłata uzdrowiskowa?

Opłata uzdrowiskowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach. Przykładowo płacą ją osoby przebywające w sanatoriach. Obowiązek podatkowy powstaje więc, gdy dana osoba przebywa dłużej niż 24 godziny, i obejmuje każdy dzień pobytu. Określenia "doba" i "dzień" w tym przypadku mają to samo znaczenie.

Od osób, od których pobierana jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się już opłaty miejscowej.

Które miejscowości są uzdrowiskami?

Obecnie status uzdrowiska posiadają: Augustów, Busko Zdrój, Ciechocinek, Cieplice Śląskie Zdrój, Czerniawa Zdrój, Długopole Zdrój, Duszniki Zdrój, Goczałkowice Zdrój, Gołdap, Horyniec Zdrój, Inowrocław, Iwonicz Zdrój, Jedlina Zdrój, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Konstancin Jeziorna, Krasnobród, Krynica-Zdój, Kudowa Zdrój,. Lądek Zdrój, Muszyna, Nałęczów, Piwniczna Zdrój, Polanica Zdrój, Polańczyk, Połczyn Zdrój, Przerzeczyn Zdrój, Rabka-Zdrój, Rymanów Zdrój, Solec Zdrój, Sopot, Supraśl, Swoszowice - Kraków, Szczawnica, Szczawno Zdrój, Świeradów, Zdrój, Świnoujście, Ustka, Ustroń, Wapienne, Wieniec Zdrój, Wysowa i Żegiestów Zdrój.

Kto nie musi płacić opłaty uzdrowiskowej?

Opłaty miejscowej oraz opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się:

1. pod warunkiem wzajemności - od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 
2. od osób przebywających w szpitalach; 
3. od osób niewidomych i ich przewodników; 
4. od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową; 
5. od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej. 

Rada gminy może ponadto wprowadzać inne niż wymienione w ustawie zwolnienia przedmiotowe od opłat lokalnych, w tym od opłaty uzdrowiskowej.

Kto określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość opłaty uzdrowiskowej?

Rada gminy, w drodze uchwały określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłat lokalnych, z tym że stawka opłaty uzdrowiskowej nie może przekroczyć 3,69zł dziennie. Rada gminy może zarządzić pobór tych opłat w drodze inkasa oraz określić inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2006 r., Nr 121, poz. 844, ze zm.);
• Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U.  2005 r., Nr 167, poz. 1399)