Za 1 listopada dodatkowy dzień wolny od pracy

Dla zwykłego pracownika zazwyczaj jest zaskoczeniem informacja, że pracodawca mógłby tak zorganizować czas pracy, aby wolne były niedziela i np. wtorek. Sobota nie jest bowiem tzw. dniem ustawowo wolnym od pracy, lecz wolne w tym dniu wynika z wymiaru czasu pracy (40 godzin tygodniowo i 8 godzin na dobę). Takich ustawowych - oprócz niedziel - dni jest 12 (np. Nowy Rok, dwa dni Wielkanocne, 1 i 3 maja, 1 listopada).

Poważne problemy pojawiają się w sytuacji, w której dzień ustawowo wolny od pracy przypada w sobotę. W takim przypadku ulega bowiem zwiększenie wymiaru czasu pracy pomimo, iż dzień ten jest wolny od pracy to i tak pracownicy, dla których dniami pracy są dni od poniedziałku do piątku mają w sobotę dzień wolny. W szerszym aspekcie powoduje to jednak zwiększenie wymiaru czasu pracy.

W związku z powyższym, pracownicy, w sytuacji w której 1 listopada przypada w sobotę, byliby poszkodowani. Stoi to w jawnej sprzeczności z zasadami wymiaru czasu pracy określonymi w kodeksie pracy.

Taka sytuacja powstałą w tym roku dwukrotnie - 3 maja przypadał w sobotę a najbliższy dzień wolny od pracy - 1 listopada także przypada w sobotę. W związku z tym, pracodawcy zobowiązani są udzielić pracownikom, dla których sobota jest dniem wolnym od pracy dodatkowego dnia wolnego od pracy - właśnie za święto przypadające w sobotę.

Sytuacja, w której 1 listopada przypada w sobotę i zmusza pracodawcę do przyznania pracownikowi dodatkowego dnia wolnego od pracy, mimo że pracownik w tą sobotę i tak nie miał pracować, nie wynika wprost z przepisów prawa pracy, tzn. nie ma przepisu, który nakazywałby tak postępować. Jest to efekt wykładni prawa opartej na przepisach kodeksu pracy (art. 129 i art. 138) dokonanej przez Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 listopada 2001r. W uchwale tej czytamy m.in.