Praca w godzinach nadliczbowych-zgoda pracodawcy

Praca w godzinach nadliczbowych to nie przywilej pracownika, ale dodatkowy (ewentualny) obowiązek. Nie może zaistnieć sytuacja, w której - na przykład - pracownik chce „sobie dorobić” i dlatego zostaje po godzinach, pomimo, iż pracodawca nie wydał takiego polecenia. Jeżeli inicjatywa nie wyszła ze strony pracodawcy, to jest to tylko wolny wybór pracownika pozostawanie „po godzinach” w pracy. Wtedy nie można takiej pracy kwalifikować jako wykonywanej w godzinach nadliczbowej, a co za tym idzie nie można za niej domagać się wypłaty dodatku, czy też „oddania” wolnego dnia.

Nie ulega jednak wątpliwości, iż sytuacja, w której pracodawca zleca pracownikowi pracę, która wykracza poza jego normalne ramy czasu pracy (nie może być wykonana w godzinach normalnej pracy), jest pracą, za którą pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe. Zlecenie pracodawcy należy traktować jako polecenie, a nie zgodę. Konieczność pracy w godzinach nadliczbowych wynika bowiem z potrzeb pracodawcy, a nie chęci czy gotowości pracownika i zgody na to pracodawcy.