Przesłanki wprowadzenia pracy w ruchu ciągłym

Pytanie: Praca w ruchu ciągłym, to taki system czasu pracy, który jest stosowany przy pracach, które ze względu na technologię produkcji nie mogą być wstrzymane. Czy czynnik ekonomiczny (np. w przypadku kopalń - zwiększenie wydobycia) ma podstawę prawną do wprowadzenia pracy w ruchu ciągłym? Co, oprócz kodeksu pracy, reguluje możliwość wprowadzenia takiego systemu czasu pracy?

Odpowiedź:

Wyznacznikami przyjęcia ciągłego czasu pracy są tylko i wyłącznie uwarunkowania techniczne czy technologiczne w zakładzie pracy. System taki może być wprowadzony, gdy z uwagi na te właśnie uregulowania praca nie może być przerwana. O wprowadzeniu ciągłego czasu pracy nie może decydować czynnik ekonomiczny. W tej kwesti wypowiedział się m.in Sąd Najwyższy, który w orzeczeniu z dnia 29 września 1975 roku stwierdził, że "o tym, czy praca ma charakter pracy „w ruchu ciągłym” nie decyduje ani zakres wykorzystania mocy produkcyjnych zakładu pracy, ani możliwości produkcyjnych pracownika, lecz okoliczność, czy wykonywanie pracy przez 24 godziny na dobę i przez 7 dni w tygodniu jest konieczne z punktu widzenia zabezpieczenia prawidłowego procesu produkcyjnego oraz prawidłowej działalności urządzeń produkcyjnych." (wyrok SN dnia 29 września 1975 r., sygn. I PRN 23/75, opubl. OSNCP 1976/6 poz. 144).