Wynagrodzenie za godziny nadliczbowe - opinia prawna

Praca wykonywana ponad normy czasu pracy stanowi pracę w godzinach nadliczbowych i dopuszczalna jest tylko w razie:
1) konieczności prowadzenia akcji ratowniczej dla ochrony życia lub zdrowia ludzkiego albo dla ochrony mienia lub usunięcia awarii,
2) szczególnych potrzeb pracodawcy.

Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych w związku z okolicznościami związanymi ze szczególnymi potrzebami pracodawcy nie może przekroczyć dla poszczególnego pracownika 150 godzin w roku kalendarzowym.

Od 29 XI 2002 r. wprowadzono do kodeksu zmiany dzięki którym istnieje możliwość uregulowania w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy ustalenia innej liczby godzin nadliczbowych w roku kalendarzowym niż określona 150.

Praca w godzinach nadliczbowych nie jest dopuszczalna z uwagi na szczególne potrzeby pracodawcy jeżeli dotyczy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia.
Bezwzględnie zakazana jest prac w godzinach nadliczbowych kobietom w okresie ciąży i pracownikom młodocianym, tym grupom osób nie można polecić pracy w godzinach nadliczbowych z żadnych względów.

Nie jest konieczne aby pracodawca zmuszał pracownika do pracy w godzinach nadliczbowych ponieważ praca taka, powodowana np. szczególnymi potrzebami pracodawcy, jest jego obowiązkiem. Dodatkowo, przepisy kodeksu pracy nie ograniczają pracy w godzinach nadliczbowych do zwykłego zakresu czynności tyle, że wykonywanych poza normalnym czasem pracy. Zlecenie pracy w godzinach nadliczbowych wiąże pracownika również wówczas, gdy zlecono mu pracę innego rodzaju niż wynikałoby to z zawartej z nim umowy (na podstawie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 1 sierpnia 1990 r.; I PRN 7/90)

Wynagrodzenia za godziny nadliczbowe