Opinia z poprzedniego miejsca pracy

Na podstawie art. 298[1] wydane zostało Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz. U. 1996 r., Nr 62, poz. 286).

Rozporządzenie upoważnia pracodawcę do żądania od osoby ubiegającej się o zatrudnienie złożenia wypełnionego kwestionariusza osobowego wraz z niezbędną liczbą fotografii, świadectwa z poprzedniego miejsca pracy, dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania oferowanej pracy, świadectwa ukończenia szkoły podstawowej, jeżeli chodzi o osobę niepełnoletnią, ubiegającą się o zatrudnienie w celu przygotowania zawodowego, orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, innych dokumentów, jeżeli obowiązek ich przedstawienia wynika z odrębnych przepisów.

Zgodnie z rozporządzeniem, niezależnie od dokumentów, do żądania których uprawniony jest pracodawca, osoba ubiegająca się o zatrudnienie, może dodatkowo przedstawić dokumenty potwierdzające umiejętności i osiągnięcia zawodowe (referencje, opinie), świadectwa pracy z poprzednich miejsc pracy oraz dokumenty stanowiące podstawę korzystania ze szczególnych uprawnień w zakresie stosunku pracy (np. uprawnienia kombatanckie).

Do wydania takiej opinii nie można pracodawcy zmusić. Pracodawca ma jednak obowiązek wydania świadectwa pracy i innych dokumentów, o których wyżej była mowa. Pracownik zaś jeśli uzyska referencje od poprzedniego pracodawcy (opinię), to może ją przedstawić nowemu pracodawcy. Poza tym nowy pracodawca nie ma prawa żądać takiej opinii.