Sprawdzenie trzeźwości pracownika

Stan nietrzeźwości pracownika jest przesłanką dla działań kierownika, które powinien on podjąć po stwierdzeniu tego faktu. Jednym z tych działań jest podanie pracownikowi do wiadomości przyczyny niedopuszczenia do pracy. Fakt nietrzeźwości może być stwierdzony wszelkimi środkami dowodowymi.

Kwestie związane z przeprowadzaniem badań reguluje art. 17 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie z nim kierownik zakładu pracy lub osoba przez niego upoważniona mają obowiązek niedopuszczenia do pracy pracownika, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że stawił się on do pracy w stanie po użyciu alkoholu albo spożywał alkohol w czasie pracy. Okoliczności stanowiące podstawę decyzji powinny być podane pracownikowi do wiadomości. Na żądanie pracownika, kierownik zakładu pracy lub osoba przez niego upoważniona jest obowiązana zapewnić badania stanu trzeźwości pracownika. Badanie odbywa się za pomocą wiarygodnych przyrządów czyli atestowanych.

Badanie takie przeprowadzić należy obowiązkowo na żądanie pracownika. Zatem pracodawca, który nie dopuszcza pracownika do pracy z uwagi na to, że pracownik jest nietrzeźwy powinien umożliwić zbadanie pracownika, gdy ten tego żąda i wypiera się, iż nie jest w stanie nietrzeźwym.

Warto na koniec przytoczyć istotny wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 lutego 2000 r., sygn. akt II UKN 401/99, w którym podkreślił, że wydanie przez pracodawcę polecenia zaprzestania pracy pracownikowi, wobec którego zachodzi uzasadnione podejrzenie spożywania alkoholu w czasie pracy nie wymaga ani zachowania szczególnej formy, ani obowiązku przeprowadzenia badania stanu jego trzeźwości. Ustne polecenie zaprzestania pracy nie narusza art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. 1982 r., Nr 35, poz. 230 ze zmianami), a badanie stanu trzeźwości następuje na żądanie pracownika (art. 17 ust. 3 tej ustawy).