Kodeks pracy (art. 94-206)

Art. 101. (skreślony)

Rozdział II a
Zakaz konkurencji

Art. 101[1]. § 1. W zakresie okreÅ›lonym w odrÄ™bnej umowie, pracownik nie może prowadzić dziaÅ‚alnoÅ›ci konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też Å›wiadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzÄ…cego takÄ… dziaÅ‚alność (zakaz konkurencji).
§ 2. Pracodawca, który poniósÅ‚ szkodÄ™ wskutek naruszenia przez pracownika zakazu konkurencji przewidzianego w umowie, może dochodzić od pracownika wyrównania tej szkody na zasadach okreÅ›lonych w przepisach rozdziaÅ‚u I w dziale piÄ…tym.

Art. 101[2]. § 1. Przepis art. 1011 § 1 stosuje siÄ™ odpowiednio, gdy pracodawca i pracownik majÄ…cy dostÄ™p do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogÅ‚oby narazić pracodawcÄ™ na szkodÄ™, zawierajÄ… umowÄ™ o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy. W umowie okreÅ›la siÄ™ także okres obowiÄ…zywania zakazu konkurencji oraz wysokość odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3.
§ 2. Zakaz konkurencji, o którym mowa w § 1, przestaje obowiÄ…zywać przed upÅ‚ywem terminu, na jaki zostaÅ‚a zawarta umowa przewidziana w tym przepisie, w razie ustania przyczyn uzasadniajÄ…cych taki zakaz lub niewywiÄ…zywania siÄ™ pracodawcy z obowiÄ…zku wypÅ‚aty odszkodowania.
§ 3. Odszkodowanie, o którym mowa w § 1, nie może być niższe od 25% wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadajÄ…cy okresowi obowiÄ…zywania zakazu konkurencji; odszkodowanie może być wypÅ‚acane w miesiÄ™cznych ratach. W razie sporu o odszkodowaniu orzeka sÄ…d pracy.