I znowu zmiany w prawie pracy. Co zmieniło się z dniem 1 stycznia 2004 r. w kodeksie pracy?

Zasada niedyskryminowania w stosunkach pracy nie jest nowością, jednak teraz oprócz permanentnej niedopuszczalności jakichkolwiek rozróżnień, wyłączeń lub uprzywilejowań jednych pracowników w stosunku do drugich, ustawodawca wprost stanowi, iż postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów oraz statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, nie obowiązują. Do kryteriów dyskryminacyjnych (płeć, wiek, niepełnosprawność, rasa, narodowość, przekonania polityczne oraz prynależność związkowa) dodano religię, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nie określony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Chroniąc pracownika przed dyskryminacją ustawodawca stwierdza, że postanowienia umów o pracę i innych aktów, na podstawie których powstaje stosunek pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu są nieważne.

Znacznie rozwinięte zostały przepisy kodeksu pracy, które dotyczą równego traktowania kobiet i mężczyzn.

Czego można wymagać od osoby starającej się o zatrudnienie?

Słowem czego może od nas, kandydatów na pracowników, żądać zgodnie z literą prawa pracodawca, u którego chcemy się zatrudnić. Ustawodawca aby uniknąć szeregu niedomówień wskazuje, iż pracodawca ma prawo żądać od osoby ubiegającej się o zatrudnienie podania danych osobowych obejmujących:

1. imię (imiona) i nazwisko,
2. imiona rodziców,
3. datę urodzenia,
4. miejsce zamieszkania (adres do korespondencji),
5. wykształcenie,
6. przebieg dotychczasowego zatrudnienia.