Okres wypowiedzenia a ustawa kominowa

Odpowiedź:

Powołana w pytaniu ustawa kominowa to ustawa z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi.

Akt ten wyznacza zasady sprawowania funkcji kierowniczych części menedżerów kierujących przedsiębiorstwami publicznymi. I tak jedna osoba może być członkiem rady nadzorczej tylko w jednej spośród spółek wskazanych ustawą. I tak np. ustala reguły, którym osobom, do których ma zastosowanie omawiana ustawa, przysługuje wyłącznie wynagrodzenie miesięczne, którym mogą być przyznane świadczenia dodatkowe, czy też nagroda roczna.

Ustawa kominowa określa także, kto ustala wynagrodzenie takich osób zarządzających (jakie organy są właściwe). Ustawa zawiera także przepis, zgodnie z którym osobom, których ona dotyczy nie przysługuje prowizja od zysku, nagroda z zakładowego funduszu nagród oraz roszczenie z tytułu udziału w zysku lub nadwyżce bilansowej. W końcu ustawa ta określa wprost ich maksymalną wysokość wynagrodzenia miesięcznego.

W żaden sposób jednak ustawa ta nie odnosi się do długości okresu wypowiedzenia. Wydaje się to być w pełni logiczne, bowiem okres wypowiedzenia jest przecież - co do zasady - normalnym okresem świadczenia pracy. Przepisy omawianego aktu nie odnoszą się także do ewentualnych umów o zakazie konkurencji. Okres wypowiedzenia i tak nie będzie miał wpływu na zwiększenie wynagrodzenia osoby kierującej, gdyż zgodnie z jej artykułem 12 w razie odwołania ze stanowiska lub rozwiązania umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej będącej podstawą zatrudnienia przez podmiot zatrudniający, z innych przyczyn niż naruszenie podstawowych obowiązków ze stosunku zatrudnienia, osobom tym  może być przyznana odprawa w wysokości nie wyższej niż trzykrotność wynagrodzenia miesięcznego. Natomiast postanowienia umów o pracę oraz innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy albo umów cywilnoprawnych ustalające wynagrodzenie miesięczne, nagrodę roczną, odprawę oraz wartość świadczeń dodatkowych, w wysokości wyższej niż maksymalna dopuszczona ustawą, są nieważne z mocy prawa w odniesieniu do tej części, która przewyższa kwotę maksymalną określoną w ustawie.