Granice kontroli pracownika - opinia prawna

Opinia prawna

Tajemnica korespondencji jest jednym z filarów demokracji i swobód obywatelskich. Prawo to gwarantowane jest przez Konstytucje RP w art. 49, w którym „zapewnia siÄ™ wolność i ochronÄ™ tajemnicy komunikowania siÄ™. Ich ograniczenie może nastÄ…pić jedynie w przypadkach okreÅ›lonych w ustawie i w sposób w niej okreÅ›lony.” Już z samego brzmienia tego przepisu można wyciÄ…gnąć wniosek, iż rozmowy telefoniczne, jako forma komunikacji miÄ™dzyludzkiej, objÄ™te sÄ… tajemnicÄ… i ich wolność od jakiejkolwiek ingerencji jest zapewniona przepisem rangi konstytucyjnej. Pomimo ogólnego charakteru przepisu 49 Konstytucji można stosować go bezpoÅ›rednio, na co zezwala art. 8 ust. 2 ustawy zasadniczej.

Poza powołanymi przepisami Konstytucji, zakaz utrwalania rozmów telefonicznych wynika także z kodeksu cywilnego. Tajemnica komunikacji, jako forma tajemnicy korespondencji jest objęta ochroną na podstawie art. 23 kodeksu cywilnego. Przepis ten ustanawia ochronę tzw. dóbr osobistych, czyli niematerialnych praw przysługujących każdemu człowiekowi, a na podstawie art. 43 k.c., także osobie prawnej. Kodeks przykładowo podaje katalog dóbr osobistych, jednak go nie wyczerpując. Wśród bezpośrednio wymienionych jest także tajemnica korespondencji, która obejmuje także taką formę komunikacji jak rozmowy telefoniczne. Bezprawne naruszenie tego dobra osobistego, a nawet zagrożenie jego naruszenia uprawnia dysponenta tego dobra do ochrony swego dobra. Przesłanką uruchamiającą ochronę jest więc bezprawność naruszenia. Jeżeli naruszenie danego dobra osobistego nie byłoby bezprawne, dysponent tego dobra nie mógłby domagać się przewidzianej w kodeksie cywilnym ochrony.