Przedawnienie roszczeń ze stosunku pracy

Odpowiedź:

Aby udzielić prawidłowej odpowiedzi na zadane pytanie, należy zakwalifikować obowiązek pracodawcy do wykazania składników wynagrodzenia potrzebnych dla organów emerytalno - rentowych (ZUS) w celu wyliczenia wysokości podstawy emerytury. Jeżeli uznać, że obowiązek ten jest obowiązkiem pracodawcy wynikającym ze stosunku pracy, roszczenie wobec pracodawcy, zgodnie z art. 291 § 1, przedawniłoby się z upływem 3 lat od wyliczenia tych składników. Jednakże w rozdziale pierwszym działu czwartego kodeksu pracy, regulującego obowiązki pracodawcy, taki obowiązek nie figuruje. Nie oznacza to jednak, że przedawnienie roszczenia nie nastąpiło. Zakład pracy powołuje się na art. 442, regulujący przedawnienie roszczeń o naprawienie szkód wynikających z czynów niedozwolonych. Zgodnie z tym przepisem, roszczenia te przedawniają się z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. W analizowanym przypadku, zdarzeniem wyrządzającym szkodę będzie błędne wskazanie przez zakład pracy składników wynagrodzenia, co z kolei miało bezpośrednie przełożenie na obliczenie podstawy emerytury i w efekcie na jej wysokość. Jeżeli wystąpił Pan/i z powództwem w ciągu 3 lat od momentu, w którym dowiedział się Pan/i o błędnym wskazaniu składników wynagrodzenia a jednocześnie od tego zdarzenia nie upłynął okres lat 10, Pana/i roszczenie nie uległo przedawnieniu.