Naruszenie zakazu konkurencji, kiedy roszczenie z tego tytułu ulega przedawnieniu - opinia prawna

Opinia prawna

W rozdziale II a działu czwartego kodeksu pracy został uregulowany tzw. zakaz konkurencji. Umowa o zakazie konkurencji, zawarta w formie pisemnej jest formą dodatkowego zabezpieczenia interesu pracodawcy, przez próbę wzmocnienia w pracowniku poczucia obowiązku lojalności i dbania o dobro pracodawcy.
W zakresie określonym w umowie, pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność.
Pracodawca, który poniesie szkodę wskutek naruszenia przez pracownika zakazu konkurencji przewidzianego w umowie, może dochodzić od pracownika wyrównania tej szkody.

Sąd pracy będzie właściwy do rozpoznania takiej sprawy jako sprawy dotyczącej sporu o roszczenia ze stosunku pracy. Na pracodawcy jednak, będzie spoczywał ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających odpowiedzialność pracownika oraz wysokość powstałej szkody. Pracodawca, by uzyskać odszkodowanie musi udowodnić szkodę powstała w wyniku naruszenia umownego zakazu konkurencji. Jako, że odpowiedzialność pracownika opiera się o zasadę winy pracodawca będzie musiał wykaz również winę pracownika. Trzeba będzie udowodnić, że pracownik chciał wyrządzić szkodę i działał celowo albo przewidując możliwość jej popełnienia na to się godził (wina umyślna w ujęciu psychologicznym) albo przewidywał możliwość wyrządzenia szkody lecz tej szkody nie chciał i bezpodstawnie przypuszczał, że mimo niewłaściwego postępowania ona nie nastąpi.(wina nieumyślna w ujęciu psychologicznym) albo w ogóle nie przewidywał możliwości powstania szkody pomimo, że konkretnych okolicznościach danego wypadku, pracownik mógł albo tylko powinien był taką ewentualność przewidzieć (druga odmiana winy nieumyślnej)
W przypadku nieumyślności pracownika w wyrządzeniu szkodę jego odpowiedzialność ograniczona będzie do rzeczywistej szkody i normalnych następstw działania lub zaniechania czyli bez utraconych korzyści i nie będzie mogła przewyższać trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.